۲۰ روز زمان کمی نیست برای فراموش کردن. برای آرام شدن. ولی بعد از ۲۰ روز که از درگذشت شکیبایی می گذرد، نه فراموشش کرده ام و نه آرام شده ام. دیروز که به او فکر می کردم، ناگهان طرحی تازه برای تجلیل از او به ذهنم رسید. اینکه بهترین بازیهای سینمایی او را در حد خودم تحلیل کنم. فعلاً ۹ فیلم به ذهنم رسیده که به ترتیب زمان ساخت عبارتند از: هامون، سارا،پری، کیمیا، خواهران غریب، کاغذ بی خط، سالاد فصل، چه کسی امیر را کشت؟ و اتوبوس شب. تازه مطالب خام مربوط به فیلم سارا را نوشته ام و سعی می کنم به زودی در مورد فیلمهای هامون و خواهران غریب هم بنویسم. نظر شما چیست؟

مگه می شه بازیگر محبوب آدم اینجوری بمیره و آدم ساکت بمونه؟ خیلی حرفاست که تو دلم مونده و می خوام به بازیگر مورد علاقم بگم. کسی که با خواهران غریب شناختمش و با هامون باورش کردم. می خوام بگم که:

چه باید گفت؟ واقعاً چه می توان گفت در رثای مردی که یکی از ستون های سینمای ایران در سه دهه ی اخیر بود؟ چگونه می توان باور کرد که هامون سینمای ایران چهره در نقاب خاک کشیده است؟ سالها با او زندگی کردیم و از هنرنمایی های او لذت بردیم. از هامون تا کاغذ بی خط...از خواهران غریب تا اتوبوس شب...از روزی روزگاری تا خانه ی سبز نقش آفرینی های او را دیدیم...ولی اکنون چهره در نقاب خاک کشیدنش را نمی توانیم ببینیم...چرا که با واقعیتی تلخ رو به رو شده ایم:

خسرو شکیبایی، بازیگر و هنرمند توانای تئاتر، سینما و تلویزیون کشور، صبح روز جمعه،۲۸ تیر ماه ۱۳۸۷، دارفانی را وداع گفت.

كارگردان:مهدي كرم پور    بازيگران:خسرو شكيبايي، نيكي كريمي، محمدرضا شريفي نيا، آتيلا پسياني، امين حيايي، علي مصفا، مهناز افشار، الناز شاكردوست

داستان: ابتدا به صورت موازي، صحبت هاي نزديكان شخصي به نام امير را درباره ي مرگ او بر اثر تصادف مي شنويم. سپس به محل تصادف مي رويم و شخصي كه بعداً مي فهميم خود امير است، جريان تصادف را براي ما شرح مي دهد. پس از آن دوباره به سخنان نزديكانش برمي گرديم و به تدريج با يك سري توطئه رو به رو مي شويم كه از سوي هر يك ازآنها براي امير چيده شده بود.

با سلام مجدد! تصميم گرفتم برنامه هاي آينده ي اين وبلاگ رو معرفي كنم. البته من اين كار رو قبلاً هم انجام دادم. ولي اين بار يه فرق اساسي با دفعات قبل داره. اون فرق هم اينه كه اين بار ديگه نمي خوام فقط مقالاتي رو كه نگارششون رو به پايان رسوندم رو بنويسم. بلكه تصميم دارم تمام برنامه هاي كوتاه و ميان مدتم رو معرفي كنم. بعضي از اونها نگارششون به پايان رسيده، بعضي ديگه در حال نگارششند و بعضي هم فقط طرح اوليشون به ذهنم رسيده. بنابراين جلوي هر مقاله اي وضعيت اون رو در حال حاضر مي نويسم.

1)نقد فيلم چه كسي امير را كشت؟(1385)(پايان نگارش)

2)نقد فيلم من افسانه ام(2007)(پايان نگارش)

3)نقد فيلم سيمونه(2002)(پايان نگارش)

4)نقد فيلم دلشدگان(1370)(پايان نگارش)

5)نقد فيلم Punisher(2004)(پايان نگارش)

6)اكسپرسيونيسم(پايان نگارش)

7)بررسي آثار تلويزيوني مهران مديري(پايان نگارش)

8)سينما چيست؟(پايان نگارش)

۹)بررسی آثار چارلی چاپلین(پایان نگارش)

۱۰)بررسي سينماي دوره ي اصلاحات(در حال نگارش)

1۱) نقد فيلم دايره ي زنگي(1387)(در حال نگارش)

1۲)بررسي سينماي مارتين اسكورسيزي(در حال نگارش)

1۳)بررسي سينماي برادران كوئن(طرح اوليه)

1۴)بوتیک، شبهای روشن، نفس عمیق(سه گانه ی طلایی سال ۸۲) (طرح اولیه)

در مورد شماره هاي 6 و 10 بايد توضيح بدم كه مقالات اوليه ي اونا رو در وبلاگم قرار داده ام، ولي متن اكسپرسيونيسم بسيار كامل تر شده و در حال تكميل و نگارش مجدد نقد دايره ي زنگي هستم تا اونا رو به طور كامل در وبلاگم قرار بدم.

يا حق