|
كسي آن بالا مرا دوست دارد
|
امروز، تعداد بازدید کنندگان این وبلاگ از مرز ۵۰۰۰ نفر گذشت. برای من آمار خوشحال کننده ای است. وبلاگ من از تاریخ ۲۷ آذر سال ۸۶ آغاز به کار کرده است. یعنی تقریباً ۱۰ ماه از شروع به کار این وبلاگ می گذرد. ولی برنامه ی آمارگیری از تاریخ ۱۱ بهمن ۸۶ در این وبلاگ قرار گرفت و این یعنی طی تقریباً ۸ ماه و ده روز، یعنی حدود ۲۵۰ روز، ۵۰۰۰ نفر از این وبلاگ بازدید کرده اند و این مساله برای من که در اوائل نصب برنامه ی آمارگیری، آمار روزانه کمتر از ده مشاهده را می دیدم، بسیار خوشحال کننده است. از زاویه ای دیگر هم که به قضیه نگاه کنیم، به طور میانگین روزانه ۲۰ نفر از این وبلاگ بازدید می کنند. به نظر من آمار قابل قبولی است. چون من نه انسان مشهوری هستم، نه تخصصی کار می کنم، نه با افراد مشهور آشنایی دارم و نه مطالب جذاب و مد روز را در وبلاگم قرار می دهم. با این شرایط، گمان می کنم آمار وبلاگم چندان نامناسب نباشد.
از تمام کسانی که در این مدت با پیشنهادها و انتقاداتشان باعث پیشرفت این وبلاگ شدند تشکر می کنم و امیدوارم بیش از این از راهنماییهای همه ی شما استفاده کنم.
ببخشید از این همه تاخیر!! به هر حال مشکلات زندگی بعضی وقتها دست و پای آدم را می بندد! اگرچه تاخیر در قرار دادن مجموعه مقالات مربوط به خسرو شکیبایی زیاد است. اما این قول را می دهم که اگر عمری باقی بود، در اولین فرصت ممکن این مجموعه را به پایان برسانم. و اما فیلم:
کارگردان: داریوش مهرجویی بازیگران: نیکی کریمی، خسرو شکیبایی، علی مصفا، توران مهرزاد
کارگردان: مهرشاد کارخانی بازیگران: پژمان بازغی، بابک حمیدیان، کرامت الله رودساز، نرگس محمدی
داستان: دو جوان ماموریت می یابند تا گاوی را از کشتارگاهی در جنوب شهر تا شمال شهر منتقل کنند.
پل نیومن درگذشت! همیشه مرگ کسانی که آدم به هر طریق نسبت به آنها علاقه دارد، یا از آن بالاتر، نسبت به آنها احساس تعلق خاطر می کند، دشوار است. حتی اگر این شخص پل نیومن باشد. حتی اگر این شخص چند ماه قبل به علت سرطان بستری شده باشد. حتی اگر این شخص کسی باشد که خودش هم با مرگش کنار آمده بود. حتی اگر این شخص کسی باشد که همه می دانستند به زودی خواهد مرد و فقط تاریخش ممکن بود چند هفته ای جا به جا شود.