| تبليغات | X |
|
كسي آن بالا مرا دوست دارد
|
لینک همین مقاله در روزنامه ی تهران امروز:
http://tehrooz.com/1388/7/9/TehranEmrooz/164/Page/13/TehranEmrooz_164_13.pdf
مطلب من درباره ی شاهکار سرجیو لئونه ی کبیر، روزی روزگاری در آمریکا، در روزنامه ی تهران امروز را هم از لینک می توانید مشاهده نمایید: (البته متاسفانه این مقاله با جرح و تعدیل هایی در آن روزنامه به چاپ رسیده است. به زودی متن کامل مقاله را در وبلاگم قرار خواهم داد).
http://tehrooz.com/1388/7/21/TehranEmrooz/173/Page/14/Index.htm
"هیچ گاه فراموش نکن که سرخوشانه ترین شوخی ها، از دردناک ترین حقایق نشأت می گیرند".
بعد از شروع قدرتمندانه ای چون بوتیک، بی پولی در حکم تثبیت حمید نعمت الله در سینمای ایران است. پنج سال بعد از بوتیک، نعمت الله برگشته تا نشان دهد که موفقیت فیلم اولش اتفاقی نبوده است و اتفاقاً در این راه تا حد زیادی هم موفق می شود. البته اجازه بدهید در همین ابتدا تکلیف خودمان را مشخص کنیم. بی پولی به خوبی بوتیک نیست. اگر با این امید به سینما می روید که با یک فیلم دیگر در حد بوتیک رو به رو شوید، شاید بعد از تماشای فیلم احساس سرخوردگی کنید. ولی بی پولی فیلمی است که به عنوان یک فیلم مستقل کاملاً سرپا می ماند و در ضمن یکی از متفاوت ترین کمدی های سینمای ایران است.
