می گویند: "هنرمند همیشه محبوب است و سیاست مدار همیشه مظنون. حتی اگر لایق آن نباشند". حال پس از مدتی غوطه ور شدن در عالم سیاست و دنیای عقلانی و خشن آن، بازگشت دوباره به وادی احساس و هنر برایم طعم شیرینی دارد. مثل کودکی که به دامان مادر بازمی گردد. اما افسوس. افسوس که اولین نوشته ام پر از غم و اندوه است. در این وانفسای بیداد و کشتار در کشور که جوانان بیگناه این مرز و بوم زیر دست و پای سفاکان له می شوند و به طرز وقیحانه ای گناه شهادت آن ها به گردن آشوب گران (!) و مردم خواهان آزادی انداخته می شد، یادآوری یکی از تلخ ترین حوادث هنری امسال، بیش از پیش دردآور است. مرگ پیمان ابدی، (که باید همان موقع در باره اش می نوشتم و الآن از این که آن کار را نکرده ام، به شدت پشیمانم)، به راستی ضایعه ی جبران ناپذیری برای سینمای کشور بود. همیشه مرگ یک هنرمند ضربه ای است به نظام سینمایی کشور. ولی در مورد بعضی ها این ضایعه جبران ناپذیر است. از این نظر که عده ای در این میان تکند، یگانه اند و یافتن کسی مثل آن ها کاری است بسیار دشوار و چه بسا محال. به همین علت بود که تیرماه سال گذشته از مرگ نابهنگام خسرو شکیبایی این گونه شوکه شدم. چرا که مرگ او تنها مرگ یک نفر نبود. مرگ یک بازیگر نبود. مرگ یکی از ستون های سینمای پس از انقلاب هم نبود. بلکه مرگ یک سبک و استیل بود. سبکی که دیگر هیچ کس نمی تواند این گونه روی پرده ی بزرگ اجرایش کند. حال در مورد زنده یاد پیمان ابدی هم همین حس به من دست داده است. كسي كه براي اولين بار كار حرفه اي را وارد بدلكاري سينماي ايران كرد و در نهايت هم در برابر غيرحرفه اي بودن اصول اوليه ي اين سينماي نفرين شده جان سپرد. شخصی که به خاطر وطنش، شرایط خوب آن سوی آب را رها کرد تا به صنعت سينماي ايران كمك كند و به راستي اين كار را كرد. پيشرفت هاي فني سينماي ايران در اين چند سال غير قابل انكار است. ايجاد آموزشگاه رسمي سينمايي بدلكاري و همكاري در بيش از ۱۰ پروژه ي سينمايي و به همبن تعداد پروژه ي تلويزيوني، كاري بود كه ابدي تنها در سه سال انجام داد. اما پيش از اين كه نتيجه ي كارش را به طور كامل ببيند، دست تقدير او را از ما جدا كرد تا حالا تنها اميدوار به آينده ي اين سينما باشيم. سينمايي كه اميدواريم در غياب او هم همان مسيري را طي كند كه او آرزويش را داشت. پيمان ابدي براي سينمايي كه در آن درباره ي الي به طرزي غيرقانوني از اكران عيد جا مي ماند تا اخراجي ها بيشتر بفروشد، خيلي بزرگ بود. دوست دارم پيمان ابدي اين را بداند كه جايش براي هميشه در قلب ماست. روحش شاد و يادش گرامي باد.