اولاً که شدیداً معتقدم اتفاقات چند هفته اخیر در باشگاه پرسپولیس به شدت مشکوک و بودار بود. کاملاً واضح است که صبای قم تیمی نیست که تحت هیچ شرایطی بتواند در تهران چهار گل به پرسپولیس بزند. دو گل اول این تیم به شدت ابلهانه بودند. قطعاً مدافعان و دروازه بانان محلی هم این قدر شرم‌آور عمل نمی‌کنند که مدافعان و دروازه‌بان پرسپولیس در این بازی. اتفاقات امروز به شدت مرا یاد بلایی انداخت که چند سال پیش بر سر تومیسلاو ایویچ آوردند. نمی‌دانم. شاید از تعصب من نسبت به علی دایی نشأت می‌گیرد. ولی واقعاً سیر اتفاقات این چند هقته را طبیعی نمی‌دانم.

به هر حال، حتی اگر این اتفاقات تصادفی و به خاطر اشتباهات علی دایی هم بوده باشند، ذره‌ای از علاقه و اعتقادم به او کم نمی‌شود. دایی روزهای بدتر از این را هم داشت و دوباره بلند شد و مخالفانش را انگشت به دهان گذاشت. این هم بگذرد. شب دراز است و قلندر بیدار. زنده باد علی دایی. درود بر علی دایی که این روزها بیش از همیشه دوستش دارم.