کارگردان:هارولد بکر نویسنده:ریچارد پرایس بازیگران:آل پاچینو الن بارکین جان گودمن

 

داستان:دو پلیس درگیر پرونده ای جنایی می شوند که در آن زنی با مردان تنها رابطه برقرار کرده و سپس آنان را به قتل می رساند.این دو سعی می کنند به صورت ناشناس با مظنونین حادثه رابطه برقرار کرده و سرنخی از قاتل پیدا کنند.در این بین یکی از پلیسها(پاچینو)با یکی از این زنها(الن بارکین)رابطه برقرار می کند و به زودی در می یابد که دلباخته ی او شده است.این در حالی است که مظنون اصلی این قتلها همین زن است.

نقد:بعد از شکست فیلم انقلاب(۱۹۸۵) آل پاچینو ۴سال از سینما دور و به بازی در تئاتر مشغول بود.

فيلم درياي عشق،بازگشت او به سينما پس از 4 سال بود.اين فيلم،بازگشت موفقي براي پاچينو به حساب مي آمد و بلافاصله بعد از اين فيلم،او در چند تا از فيلم هاي مطرح دهه ي 90 سينماي آمريكا ايفاي نقش كرد.(پدرخوانده 3،ديك تريسي،بوي خوش زن،گلن گري گلن راس و...).با توجه به تعاريف فوق،هنگام ديدن اين فيلم انتظار داشتم با يك شاهكار يا حداقل يك فيلم بسيار خوب رو به رو شوم.ولي اين فيلم به نوعي نااميدم كرد.البته درياي عشق فيلم بدي نيست،ولي آنطور كه انتظار داشتم هم نبود.فيلم،طرح اوليه ي جذابي دارد.داستان پليسي كه عاشق يك زن مظنون به قتل مي شود و در نهايت به جايي ميرسد كه مجبور مي شود بين احساس و وظيفه،يكي را انتخاب كند.طرح اوليه ي داستان،اين قابليت را داشت كه به يك فيلم درجه 1 در ژانر پليسي تبديل شود،با اين وجود،درياي عشق از سطح يك فيلم متوسط فراتر نمي رود.ظاهراً هارولد بكرصرفاً به دنبال ساختن يك فيلم تجاري بوده و چندان به زمينه هاي ديگر فيلم توجه نكرده.البته اين فيلم در زمينه ي فروش فيلم موفقي بود.فيلم در اكران اوليه در آمريكا بيش از 56ميليون دلار فروخت كه رقم قابل توجهي است.

فيلم در ابتدا از ريتم قابل قبولي برخوردار است و تا 30دقيقه ي ابتدايي اين ريتم و شكل مناسب حفظ مي شود(و موسيقي خوب و فيلمبرداري قوي هم به اين امر كمك مي كنند).ولي ورود الن باركين،مثل آبي است كه بر روي آتش ريخته شود!فيلم از اين لحظه به بعد،بيشتر به جنبه هاي مختلف رابطه ي بين پاچينو و باركين مي پردازد و اگر چه در اين زمينه نسبتاً موفق است،ولي از جنبه هاي ديگر غافل مي ماند.پايان كليشه اي و قابل پيش بيني فيلم هم مثل تير خلاص مي ماند!

اگر چه اين فيلم جزو فيلم هاي قوي و شاخص آل پاچينو نيست،ولي بدون شك يكي از بازيهاي خوب او را در اين فيلم شاهد هستيم.بازي قوي او در درياي عشق،يكي از نقاط قوت اين فيلم است.جان گودمن هم در نقش همكار پاچينو،حضور قابل قبولي دارد و بازي رواني از خود ارایه مي كند.

ولي بازي الن باركين چندان به دلم ننشست.اگر چه نمي توان گفت او بازي ضعيفي ارايه داده است،ولي به هر حال بازي كردن در مقابل ستاره اي مثل آل پاچينو،كار ساده اي نيست.

در نهايت بايد گفت اين فيلم اگر چه فيلمي نيست كه جزو كارهاي درجه 1 ژانر خود به حساب رود،ولي فيلمي است كه مي توان بيننده را تا پايان نگاه دارد و ديدن آن جذابيتهاي خاص خود را دارد.